کد خبر: 63556تاریخ انتشار : 0:35:54 - سه شنبه 23 مه 2017

نگاهی به محصول راهبردی چای؛

صنعتی که کارگزارانش امنیت شغلی ندارند

یکی از معضلات سیستم خرید تضمینی برگ سبز چای عدم تامین امنیت شغلی کارگزاران و مهندسین کشاورزی است که به نمایندگی از دولت و سازمان چای به امر خرید تضمینی مشغولند.

به گزارش بهجت نیوز؛ مصرف چای در ایران با وارداتی که از طریق شمال (کشورچین) و از طریق جنوب (کشورهند) انجام می گرفت تامین می شد. در سال 1261 هـ ش، شخصی به نام حاج محمد اصفهانی کشت چای در ایران را آغاز نمود ولی به عللی رونق و توسعه نیافت تا در سال 1279 هـ ش، بار دیگر با تلاش و احتمام محمد میرزای چایکار ملقب به کاشف السلطنه که ژنرال کنسول ایران در هندوستان بود، آغاز گردید. او با این دیدگاه که مقدار زیادی ارز برای واردات چای صرف میگردد و تولید چای می تواند یکی از منابع عظیم برای رونق اقتصادی کشور باشد اقدام به کشت چای نمود.

نخستین بار تعدادی از کشاورزان در حومه شهر لاهیجان (چارخانه سر) کشت چای را آغاز کردند و به تدریج در سایر نقاط استان گیلان گسترش یافت بطوری که در سال 1319 مساحت باغات چای به 600 هکتار رسید. روند توسعه تدریجاً ادامه داشت تا اینکه در سال 1337 دولت ایران اقدام به تأسیس سازمان چای کشور نمود تا کشاورزان چایکار و صاحبان صنعت چایسازی را تحت حمایت قرار دهد.

از سال 1389 که مجددا امر خرید تضمینی برگ سبز چای به سازمان چای کشور واگذار شد عوامل مختلفی وجود داشتند که این صنعت سود آور را مورد تهدید قرار دادند و می دهند. گذشته از مافیای چای که نقش بی بدیلی در امر وارادات دارند و یا عدم درآمد کافی چایکاران در شرایطی که کارخانجات چایسازی در سال های اخیر منافع بسیاری را کسب کردند یکی از معضلات سیستم خرید تضمینی برگ سبز چای عدم تامین امنیت شغلی کارگزاران و مهندسین کشاورزی است که به نمایندگی از دولت و سازمان چای به امر خرید تضمینی مشغولند.

ناظرین خرید تضمینی برگ سبز چای هر ساله از اردیبهشت ماه لغایت مهر ماه به کارخانجات چایسازی می روند و به درجه بندی کیفی برگ سبز چای می پردازند در حالی که خود متصدی اداره یک خانواده هستند طی شش ماه از سال از سازمان چای حقوق دریافت می کنند این در حالی است که این عدم امنیت شغلی به صورت سیستماتیک فساد مالی ایجاد می کند چرا که در سیستمی که کارگزارانش به مثابه چرخ دنده های یک ماشین زنگ زده باشند توسعه آن سیستم محقق نخواهد شد.

حال باید از مسئولان سازمان چای کشور پرسید چرا به جای استفاده از توانمندی های این مهندسین کشاورزی علاوه بر شش ماه اول که به خرید محصول راهبردی چای می پردازند در شش ماه دوم سال از اطلاعات این عزیزان در باغات چای برای مدیریت کاشت و داشت بوته های چای بهره نمی گیرند؟ قطعا اگر در این سیستم امنیت شغلی کارگزاران تضمین شود یکی از موانع توسعه صنعت چای برطرف شده و قطعا به میزان تاثیر گزاری از فساد کاسته خواهد شد.

/هانیه نجومی