کد خبر: 63126تاریخ انتشار : 13:37:57 - پنجشنبه 11 مه 2017

گزارشی از انتخابات شورای شهر فومن؛

جیب‌برها به بهشت نمی‌روند!/تقابل دیپلماسی مردم و دیپلماسی زر و زور و تزویر

وقتی به انتخابات شورای شهر فومن نگاه می کنیم درمی یابیم افرادی که مبالغ هنگفت هزینه می کنند بعدا از جائی دیگر با اشکال متفاوت باید تامین کنند و این داستان ما را به یاد فیلمی با عنوان “جیب برها به بهشت نمی روند” می اندازد.

به گزارش بهجت نیوز؛ در قانون اساسی کشور بر لزوم وجود شوراهای مختلف تصریح شده‌ است، به‌طوریکه اولین دورهٔ انتخابات سراسری شوراهای اسلامی کشور در 7 اسفند سال 1377 با استقبال گسترده واجدان شرایط در بیش از 40 هزار حوزه انتخاباتی برگزار شد و در نهایت حدود 200 هزار تن از منتخبین مردم برای اداره امور شهرها و روستاهای کشور به عنوان عضو شورای اسلامی شهر یا روستا برگزیده شدند.

اساس تشکیل شوراها برای ایجاد پارلمان شهری مطابق با اصل ۱۰۰ تا ۱۰۶ قانون اساسی کارکردهای این نهاد قید شده است که هدف از ایجاد آن بیشتر برای خدمت رسانی مطلوب به مردم است. در شهر فومن نیز تا کنون چهار دوره انتخابات شورای اسلامی شهر برگزار شده است که در دوره چهارم این شورا اختلافات سیاسی همواره در حدی بود که مانع از انجام خدمات مطلوب به شهروندان می گشت.

حدودا از یک دهه قبل روند برگزاری انتخابات به گونه ای شد که روش های سنتی در تبلیغات انتخاباتی دیگر جوابگوی سازوکار لازم برای پیروزی نامزد مدنظر در انتخابات مجلس یا شورا نمی شد و همچنین با مشاهده عملکرد غلط برخی از نمایندگان و شوراهای شهر افراد تاثیر گزاری که همواره نقش برجسته ای در امر سلامت انتخابات و سازوکار سالم انتخاباتی داشتند انگیزه شان کم رنگ شد و از این محیط جدید کم کم فاصله گرفتند و ما شاهد نقش پررنگ محافل خاصی در انتخابات های مختلف شدیم که نقش غیر قابل انکاری در تعیین سرنوشت مردم داشتند.

یکی دیگر از نشانه های دوران جدید انتخابات ظهور و بروز لیدرهای جدید انتخاباتی در محافل شبانه خاص با عنوان لیدر انتخابات یا به اصطلاح کاسب انتخابات بود که امروز در هر محله شهر فومن تعدادی از این افراد در حال گذران کاسبی خود هستند.اما در این میان کاندیداهائی به عرصه انتخابات ورود کردند که با خرید لیدرها(بخوانید کاسب ها) در طول تبلیغات غیررسمی چند ماهه و خرید نقدی آرا توسط یاران خود سرنوشت مردم کهن شهر فومن را از مسیر اصلی خویش منحرف می کنند.

در همین راستا شنیده های در گوشی حکایت می کند برخی از کاندیداها که اقبالی در شهر به سوی آنها نیست چه برخی از اعضای فعلی شورای شهر و چه برخی کاندیداهای جدیدالورود به این عرصه از اختصاص مبالغ هنگفت برای کارزار انتخابات استفاده می کنند. کاندیداهایی که اینگونه بی محابا مبالغ هنگفت هزینه می کنند با در نظر گرفتن حق الجلسه ماهیانه عضویت در شورای شهر دنبال چیستند و این مبالغ هزینه شده را از کجا باید تامین کنند؟ آری افرادی که اینگونه پول هزینه می کنند بعدا از جائی دیگر با اشکال متفاوت باید تامین کنند و این داستان ما را به یاد فیلمی با عنوان جیب برها به بهشت نمی روند می اندازد. در این میان برخی هم هستند که همه کار می کنند تا در شورا بمانند یا عضو شورا بشوند چرا که از این رهگذر به دنبال شهرت و ایجاد شرایطی برای خود در جامعه هستند تا شاید روزی قدم در عرصه انتخابات مجلس بگذارند و حتی این مطلب را بی محابا در محافل مطرح می کنند.

اما گروه دیگری از کاندیداها در این عرصه با شرایطی متفاوت در حال فعالیت چهره به چهره هستند و تصورشان بر این است که اقشار مختلف مردم را برای حضوری پرشور به صحنه بازگردانند تا با عملکردی صحیح بتوانند در صحنه خدمتگذاری تحولی شگرف ایجاد کنند و حال باید منتظر ماند و نگریست که در این مارتن که می توان به تقابل دیپلماسی مردم و دیپلماسی زر و زور و تزویر اشاره کرد کدام پیروز نهائی می شوند.

/هانیه نجومی