کد خبر: 58828تاریخ انتشار : 23:28:01 - چهار شنبه 15 فوریه 2017

در بخشی از وصیت نامه شهید رضا خوش روش می خوانیم؛

آرزو دارم از دستاوردهاي انقلاب اسلامي پاسداري كنم/سنگرهای مبارزه را خالی نگذارید

27 بهمن ماه سالروز فرارسیدن شهادت شهید رضا خوش روش می باشد که در بخشی از وصیت نامه وی می خوانیم که آرزو دارم از دستاوردهاي انقلاب اسلامي پاسداري كنم.

به گزارش بهجت نیوز؛ 27 بهمن ماه سالروز فرارسیدن شهادت شهید رضا خوش روش می باشد که در بخشی از وصیت نامه وی می خوانیم که آرزو دارم از دستاوردهاي انقلاب اسلامي پاسداري كنم.

شهيد رضا خوش‌روش‌ گشتي‌ فرزند فيض اله‌ در سال‌ 1344 در روستاي‌ كردمحله‌ شهرستان فومن چشم‌ به‌ جهان‌گشود. پس‌ از اينكه‌ دوران‌ كودكيش‌ راطي‌ کرد، وارد مدرسه‌ گرديد و توانست‌ تا قبولي‌ پايه‌ي‌ اول‌راهنمايي‌ به‌ تحصيل‌ بپردازد. بعد از دوره‌ تحصيل‌، مدتي‌ در مغازه‌ پدر به‌ كار وتلاش‌ پرداخت‌، تا اينكه‌ داوطلبانه‌ و آگاهانه‌، در دهم‌ بهمن‌ ماه‌ 1362 از واحد بسيج‌ سپاه‌ فومن‌ به‌ جبهه‌ اعزام‌ شد و در ميادين‌ نبرد، حضور يافت‌.
 
مدت‌ زيادي‌ از حضورش‌ در جبهه‌ نگذشته‌ بود كه‌ در بيست‌ و هفتم‌ بهمن‌ ماه‌ 1362 در همان منطقه‌اي‌ كه‌ در آن‌ مستقر بود، به‌ فيض‌ شهادت‌ نائل‌ آمد و به‌ جمع‌ شهداي‌ اسلام‌ پيوست‌.

وصيت نامه شهيد رضا خوش روش

ولا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون
بارالها ما را مردني عطا كن كه در خواري و ذلت نباشد، بارالها ما را از زندگي علي وار از مردي علي گونه و برخاستني علي مانند عنايت بفرما، مرگ در راه اسلام را برايم افتخار است كه صد بار كشته شوم و زنده گردم من از راه دور و دراز آمده ام تا اينكه در كنار همرزمانم و ديگر برادرانم با كفار بعثي بجنگم و با نثار خون سرخم درخت دين مبين اسلام را آبياري كنم و اين ملت رنجديده را از قيد و بند اسارت رهايي بخشم.

برادر و خواهر مسلمان بدانيد كه من با رشادت مي جنگم و مبارزه مي كنم تا اينكه كاخ فرعونيان را ويران سازم،  آرزو دارم كه از دستاوردهاي انقلاب شكوهمند اسلامي پاسداري كنم و سرانجام كشته شوم،  آرزو دارم كه با اهداف امام خميني خدمت كنم تا اينكه در خون بغلتم تا اينكه نداي حق را به گوش جهانيان برسانم،  پدر و مادر من اين راه را با علاقه انتخاب كرده ام که بهترين راه است براي نجات انسانهاي محروم،  اگر ما بخواهيم دست روي دست بگذاريم دشمن تا آخرين قطره خون پاك و انساني ما مي ريزد و همه فضايل اخلاقي معنوی ما از بين خواهد برد.

پدر و مادر و برادران و خواهرانم و برادرم اكنون كه من به جبهه مي روم از شما تقاضا دارم كه در مرگ من بجاي غم و غصه، صبر و شكيبايي را برگزينيد تا ديگران تشويق شوند و راه ما را ادامه دهند و كشور عزيزمان نجات يابد. گاه زندگي رنگ تازه اي به خود مي گيرد و مفهوم حقيقي خود را پيدا مي كند خدايا ذلت تا كي،  ذلتي كه انسان را نابود مي سازد،  آري من شما را به خداي بزرگ مي سپارم حقيقت در ميدانهاي جنگ است و سنگرهاي خون و شهادت.پدر و مادر قبل از اينكه سعادت شهادت نصيبم شود وصيت نامه خود را مي نويسم،  مادر جان هر موقع به ياد من افتادي و خواستي گريه كني و با اينكه بر سر قبر من آمدي آن لحظه به فكر كربلاي حسين(ع) باش.

چند وصيت ديگر به پدر و مادرم
پدر و مادر حلالم كنيد اگر من شهيد شدم هر جا كه دلتان خواست من را دفن كنيد و اگر جنازه مرا نياوردند ناراحت نباشيد و فقط به فكر شهيدان باشيد، حلالم كن اي مادر مي روم زيرا كردستان محتاج من است.
والسلام/میلاد پورمحسن