کد خبر: 57386تاریخ انتشار : 1:10:54 - چهار شنبه 1 فوریه 2017

کارشناس ارشد مسائل سیاسی؛

مردم سالاری دینی توجه بسیاری از ملت ها را به خود جلب کرده است+تصاویر

روح الله پوراسماعیلی کارشناس ارشد مسائل سیاسی عصر دیروز در نشست روشنگری سیاسی با موضوع مردم سالاری اسلامی که توسط کانون بسیج فرهنگیان ناحیه 2 رشت در سالن اجتماعات شهدای این شهرستان برگزار شد گفت: مردم سالاری دینی توجه بسیاری از ملت ها را به خود جلب کرده است.

به گزارش بهجت نیوز؛ روح الله پوراسماعیلی کارشناس ارشد مسائل سیاسی عصر دیروز در نشست روشنگری سیاسی با موضوع مردم سالاری اسلامی که توسط کانون بسیج فرهنگیان ناحیه 2 رشت  در سالن اجتماعات شهدای این شهرستان برگزار شد در جمع معلمان آموزش و پرورش این ناحیه اظهار کرد: مردم سالاری دینی، ناظر به مدلی از حکومت است که بر مشروعیت الهی و مقبولیت مردم و در چارچوب مقررات الهی استوار است و در راستای حق مداری، خدمت محوری و ایجاد بستری برای رشد و تعالی مادی و معنوی، ایفای نقش می کند.

پوراسماعیلی با اشاره به دو پایه مدل مردم سالاری دینی گفت: این مدل، بر دو پایه استوار است، از سویی ریشه در آموزه های وحیانی دارد و از سوی دیگر  این آموزه ها را از رهگذر خواست و اراده مردم دنبال می کند. از این رو در نظام مردم سالاری دینی، نظام سیاسی بر دو رکن الهی و انسانی استوار است و این نظام با در نظر داشتن اصول اعتقادی اسلام، رابطه مردم و حکومت را تبیین می کند.

وی با برشمردن اصول مردم سالاری دینی تصریح کرد: اصول مردم سالاری دینی عبارتند از:1. فضیلت محوری 2. هدایت محوری 3. حاکمیت الهی 4. ایمان دینی 5. انتخاب مردمی 6. آرمان گرایی 7. تکلیف محوری 8. شایسته سالاری 9. قانون محوری 10. رضایت مندی

این فعال سیاسی و فرهنگی تاکید کرد:  مردم سالاری دینی با مردم سالاری غیردینی دارای وجوه اشتراک و افتراق می باشند که وجوه اشتراک این دو نوع مکتب سیاسی عبارتند از: 1. ذی حق دانستن مردم و حرمت نهادن به ملت 2. زمینه سازی برای مشارکت مردمی در تمام مراحل تصمیم گیری سیاسی و اجتماعی 3. تعیین انتخابات، به عنوان طریق قانونی اعمال مردم سالاری 4. الزام به رأی اکثریت در امور اجرایی 5. احترام به آزادی های فردی و جمعی 6.توسعه همه جانبه و رشد و شکوفایی خلاقیت ها در پرتو تضارب آرا و تعامل افکار

روح الله پوراسماعیلی ضمن برشمردن وجوه افتراق میان مردم سالاری دینی و غیردینی بیان داشت: وجوه افتراق میان مردم سالاری دینی و غیردینی شامل موارد ذیل می باشد: 1. در مردم سالاری سکولار، حاکمیت ملی به طور مطلق پذیرفته می شود؛ ولی در مردم سالاری دینی با پذیرش حاکمیت مطلق خداوند، حاکمیت ملی نسبی خواهد بود 2. مردم سالاری سکولار، رأی اکثریت را به صورت مطلق ملاک عمل قرار می دهد؛ اما در مردم سالاری دینی در بعد قانون گذاری، رأی اکثریت در چارچوب شریعت پذیرفته می شود 3. در مردم سالاری سکولار، حاکمیت اولاً و بالذات از آن مردم است، ولی در مردم سالاری دینی، حاکمیت اولا و بالذات از آن خداست و حاکمیت مردم در طول حاکمیت خداوند است و نه در عرض آن 4. در مردم سالاری سکولار، دین صرفاً امری شخصی و مربوط به حوزه فردی است؛ اما در مردم سالاری دینی، دین، حوزه فردی و اجتماعی مردم را در بر می گیرد 5. مردم سالاری سکولار با مردم سالاری دینی در ارائه تعریف از بشر و حقوق آن در پاره ای از موارد دیگر با هم اختلاف دارند.

وی سه بحران را در طرح نظریه مردم سالاری دینی موءثر دانست و اظهار کرد: در طرح نظریه مردم سالاری دینی بن بست تئوریک اندیشه سیاسی غربی، بن بست دمکراسی در مقام عمل و بحران معنویت و دین موثر می باشند.

پوراسماعیلی در پایان خاطر نشان کرد: در هر صورت، امروزه مردم سالاری دینی در نظام جمهوری اسلامی، حرف نو و جدیدی است که توجه بسیاری از ملت ها، شخصیت ها و روشنفکران عالم را به سوی خود جلب کرده است چرا که این مردم سالاری، برخاسته از دین است و ریشه های عمیق مذهبی دارد.