کد خبر: 57127تاریخ انتشار : ۱۹:۰۹:۵۵ - شنبه ۹ بهم ۱۳۹۵

یاداشت/ مهدی نصیری راد

سیدالشهدا(ع) مسیر تاریخ را هدایت کرد

سیدالشهدا(ع) با خون خود مسیر تاریخ را هدایت کرد و اثرات غیرقابل انکار نهضت عاشورا در طول تاریخ قابل مطالعه و توجه محققان می باشد اینجاست که ما معتقدیم خون بر شمشیر پیروز شد.

به گزارش بهجت نیوز؛ با مرگ معاویه بن ابی سفیان در نیمه ماه رجب سال شصتم هجری، یزید فرزند فاسقش بر کرسی خلافت مسلمین تکیه زد و در نامه هایی به استانداران و فرمانداران دستور گرفتن بیعیت از مسلمانان را صادر کرد.وی در نامه جداگانه ای به ولید بن عتبه استاندار مدینه از وی خواست تا از امام حسین علیه السلام،عبدالله بن زبیر و عبدالله بن عمر سه شخصیت معروف آن روزهای جهان اسلام برای خود بیعت بگیرد و تاکید کرد در این امر هیچ رخصت و فرصتی به آنان مده و با قاطعیت با این شخصیت ها برخورد گردد.

اما پاسخ امام حسین (ع) به مروان بن حکم بعد از دیدار و مجادله با ولید بن عتبه که به سید الشهدا(ع) عرض کرد:یا اباعبدالله! من خیرخواه تو هستم و پیشنهادی برایت دارم که اگر قبول کنی به خیر و صلاح شماست.امام(ع) فرمود:پیشنهاد تو چیست؟عرضه داشت همانگونه که دیشب در مجلس ولید بن عتبه مطرح شد شما با یزید بیعت کنید که این کار به نفع دین و دنیای شماست.امام(ع) در پاسخ فرمود باید فاتحه اسلام را خواند که مسلمانان به فرمانروائی مانند یزید گرفتار شده اند.آری من از جدم رسول خدا(ص) شنیدم که فرمود: خلافت بر خاندان ابو سفیان حرام است و اگر روزی معاویه را بالای منبر من دیدید بکشید،ولی مردم مدینه او را بر منبر پیامبر دیدند و نکشتند و اکنون خداوند آنان را به یزید فاسق مبتلا و گرفتار نموده است.(بحارالانوار،ج۴۴،ص۳۲۶/لهوف،ص۲۰ و …)

امام حسین ـ علیه السلام ـ در راه عراق در منزلی به نام «ذی حُسُم» در میان یاران خویش، به پا خاست و خطبه ای بدین شرح ایراد فرمود:«جداً اوضاع زمان دگرگون شده، زشتی ها آشکار و نیکی ها و فضیلت ها از محیط ما رخت بر بسته است و از فضیلت ها جز اندکی مانند قطرات ته مانده ظرف آب باقی نمانده است. مردم در زندگی پست و ذلت باری به سر می برند و صحنه زندگی، همچون چراگاهی سنگلاخ و کم علف، به جایگاه سخت و دشواری تبدیل شده است. آیا نمی بینید که دیگر به حق عمل نمی شود و از باطل خودداری نمی شود؟ در چنین وضعی جا دارد که شخص با ایمان (از جان خود گذشته) مشتاق دیدار پروردگار باشد، در چنین محیط ذلت بار و آلوده ای، مرگ را جز سعادت و زندگی با ستمگران را جز رنج و آزردگی و ملال نمی دانم».(تحف العقول،ص۲۴۵)

پس علل عدم بیعت و سازش امام ـ علیه السلام ـ را می توان در همان مفاسدی جستجو کرد که جامعه را فرا گرفته بود که بیعت امام ـ علیه السلام ـ به معنای تأیید این اوضاع بود لذا امام ـ علیه السلام ـ از بیعت سر باز زد و راهی در پیش روی آیندگان گذاشت تا هرگز به آن شرایط راضی نباشند چرا که امام اصولا رسالتش هدایت انسان می باشد بلکه هدایت بشریت را بر عهده دارد و نمی تواند در مقابل انحرافات و ک‍‍ژی ها سکوت کند و بی تفاوت باشد. آنهم آن انحراف و خطر عظیمی که تمدن نوپای اسلام را تهدید می کرد و ممکن بود از اسلام و مسلمانی جز اسم چیزی باقی نماند.

لذا واقعه عاشورا در دهم محرم سال ۶۱ هجری قمری به وقوع پیوست هر چند برخی از یاران حسین (علیه السلام) که همواره داعیه ولایت مداری داشتند وقتی مشاهده کردند که کار به جنگ و قتال کشیده شده است در تاریکی شب عاشورا مرادشان را رها کردند و تا ابدیت روسیاهی را برای خود به یادگار گذاشتند اما سیدالشهدا(ع) با خون خود مسیر تاریخ را هدایت کرد و اثرات غیرقابل انکار نهضت عاشورا در طول تاریخ قابل مطالعه و توجه محققان می باشد اینجاست که ما معتقدیم خون بر شمشیر پیروز شد.

آری این خون حسین است که اسلام را زنده نگاه داشت،خون او چنین خونی است! این خون را مال‌التجاره برای مقام و منصب این و آن نکنید. این خون فقط باید سرمایه حق شود و حق هم سه کلمه بیش نیست؛ حق اول: (فتَعَالَى اللهُ الْمَلِکُ الْحَقُّ)، خون حسین بن علی (علیه‌السلام)‌در مرحله اول باید در این حق صرف شود. حق دوم: (هوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَ دِینِ الْحَقِّ)، این حقّ دومی است که خون آن حضرت باید در آن صرف شود. حق سوم هم: «السَّلامُ عَلَى‏ الْحَقِ‏ الْجَدِید». نتیجه اینکه عاشورا فقط باید در سه کلمه صرف شود: خدا، دین خدا، امام زمان (عجل الله تعالی فرجه). خونی که وقتی ریخته شد، ابا عبد الله-علیه‌السلام- فرمود: «بِسْمِ‏ اللَّهِ‏ وَ بِاللهِ‏ وَ فِی سَبِیلِ الله»، این خون را در راه خدا صرف کنید، تا خیر دنیا و آخرت نصیبتان شود و الا خسر الدنیا و الآخره خواهید شد. (ذلِکَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِینُ)(بیانیه آیت الله وحید خراسانی ۱۸ مهر ۹۵)

بعد از نهضت عاشورا با قیام مردم مدینه و واقعه حره و قتل عام بسیاری از مردم آن شهر و هتک حرمت به ناموس مسلمین و پس از آن تخریب خانه خدا توسط سپاهیان دستگاه جور اموی چهره واقعی امویان و یزید برای مسلمین آشکار شد و پس از آن با قیام توابین در کوفه و همچنین انقلاب مختار ثقفی پایه های حکومت اموی بیش از پیش تضعیف گردید و زمینه های فروپاشی خلافت امویان مشاهده شد طوری که طی ۷۱ سال بنا بر قولی پس از نهضت عاشورا امویان سقوط کردند و حکومت عباسیان تشکیل گردید.

اما باید دانست نهضت عاشورا و پیام بنیادین آن، یعنی ستم‌ستیزی و دادخواهی، همواره پشتوانه بسیاری از قیام‌ها و نهضت‌های شیعی در تاریخ اسلام بوده است.بی‌تردید، دستاورد قیام امام‌حسین(ع) و نقش آن در فروپاشی حکومت اموی، انکارناپذیر است اما از نگاهی دیگر عاشورا اندوخته‌ای نظری و عملی برای شیعیانی شد که همواره وضعیت اجتماعی و سیاسی زمانه خود را مثالی از عاشورا می‌دیدند و همچنین بر همین اساس بود که انقلاب اسلامی پیروزی خود را مدیون این پشتوانه غنی است. با این حال عاشورا هنوز درس‌آموز و پیام آور برای شیعیان بلکه آزادی خواهان جهان می باشد.