کد خبر: 56953تاریخ انتشار : ۷:۱۶:۲۲ - پنجشنبه ۷ بهم ۱۳۹۵

بررسی یکی از هنرهای سنتی مردم گیلان؛

نمدمالی، صنعتی رو به فراموشی

نمد مالی هم از صنایعی است که مانند: قالی بافی، گلیم بافی و … با دست صورت می‌گیرد، ولی متاسفانه امروزه این صنعت با ارزش و این هنر سنتی مردم گیلان، براحتی به دست فراموشی سپرده شده است.

به گزارش بهجت نیوز؛ نمدمالی یکی از صدها صنایع دستی کشور است که در گذشته در بسیاری از استان‌های کشور تولید می‌شده و امروز درحال فراموشی و نابودی است. نمدمالی و تولید محصولات نمدی شغلی طاقت فرسا و سخت به شمار می رود که این شغل و هنر یکی از شغل های قدیمی و تاریخی استان می باشد.

از واقعیت تاریخی مشخص می شود که اولین زیرانداز و سپرهایی از جنس نمد، به ۲۳۰۰ سال پیش از میلاد باز می گردد. قدیمی ترین تاریخ پیدایش نمد را به داستان پسر حضرت سلیمان نسبت می دهند. نمد در دوره صفوی در ایران رواج پیدا کرد.نمد بیشتر در جاهای مرطوب، جهت مبتلا نشدن به بیماری های رماتیسمی و عضلانی، در سنگ بری ها جهت جلادادن به سنگ های تزئینی، در صنعت خودرو سازی برای کف ماشین ها، ‌برای تزئین خانه‌ها و چوپانان برای محافظت خود از حشرات موذی مانند: مار و عقرب و… در صحرا، مورد استفاده قرار می‌گیرد.مقاوم بودن، ارزان بودن، سهل الوصول، با دوام بودن، انعطاف پذیری از دیگر مزایای نمد می باشد.

رو به فراموشی رفتن این صنعت تنها مسأله‌ای است که، برای تولید کنندگان آن، دغدغه و نگرانی ایجاد کرده است. چون امروزه با روی کار آمدن انواع موکت، روفرشی و حصیرها، مشتریان کمتری به سراغ نمد می‌آیند. امروزه تنها مسأله‌ای که در دنیا نسبت به صنایع دستی وجود دارد، استفاده از طرح ها و رنگ های زیباست.

چگونگی ساخت نمد
در ابتدا پشم گوسفند را با دست تمیز کرده (آشغال وخاک ها را از آن جدا می کنند) و بعد پشم گوسفند را کفون می کنند(کفون وسیله ای است به درازی یک متر که نخ هم به آن وصل می باشد و با چوب آن پشم گوسفند را ضربه می زنند تا کاملا تمیز شده‌ و حالت پفی بگیرد) سپس یک چادر پهن می کنند و پشم گوسفند را روی آن پهن کرده  به طوری که کاملا هموار و یک دست باشد، پشم رنگ شده ای که از قبل آماده شده بود را روی نمد به عنوان نقش گل به کار می برند و در مرحله بعد یک کیلو صابون رودباری (این صابون مخصوص نمد مالی می باشد) را ریز کرده و داخل آبجوش می ریزند تا کاملا صابون در آن حل شود و هیچ اثری از صابون نماند،سپس با جارو (جارو گندم) آب جوشیده که با صابون حل شده بود را روی نمد می پاشند و بعد از آن چند نفر با هم نمد را به شکل لوله ای در آورده و حدودا ۱۰ ساعت به طور مستقیم آن را می مالند و دوباره نمد را پهن کرده و آب صابون مخلوط شده را روی آن می پاشند و باز مثل قبل آن را به شکل لوله ای در آورده و اینقدر نمد را می مالند تا نمد ضخیم وجمع شود. در مرحله بعد دوباره آنرا به شکل لوله ای در آورده و چند نفر با پا ضربه میزنند،و  یک روز کامل آن را به همان شکل لوله ای در گوشه ای گذاشته و سپس آن را در نور مستقیم آفتاب پهن کرده تا خشک شود.