کد خبر: 55707تاریخ انتشار : ۲۱:۲۵:۵۸ - شنبه ۴ دی ۱۳۹۵

بر اساس استاد و مدارک تاریخی؛

واقعه ۴ دی در فومن ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﭘﯿﺶ ﺑﺮ ﺧﺸﻢ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻓﺰﻭﺩ

براساس استاد و مدارک تاریخی واقعه ۴ دی در فومن ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﭘﯿﺶ ﺑﺮ ﺧﺸﻢ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻓﺰﻭﺩ و ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﻭﻗﺎﯾﻊ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﮐﺸﻮﺭ، ﻋﺰﺍﯼ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺍﻋﻼﻡ ﺷﺪ، ﺍﻣﺎ ﺗﻈﺎﻫﺮﺍﺕ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺖ .

به گزارش بهجت نیوز؛ ﺑﻪ ﮔﻮﺍﻫﯽ ﺍﺳﻨﺎﺩ ﻭ ﻣﺪﺍﺭﮎ ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﺁﻏﺎﺯﯾﻦ ﻧﻬﻀﺖ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ۱۳۴۱ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺳﻔﯿﺪ ﺷﺎﻩ ﺗﺎ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺩﺭ ﺑﻬﻤﻦ ۵۷ ، ﺩﺭ ﺍﻏﻠﺐ ﻧﻘﺎﻁ ﮐﺸﻮﺭﻣﺎﻥ، ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﯼ ﻓﻮﻣﻨﺎﺕ ﻭ ﺩﺭ ﺭﺃﺱ ﺁﻥ ﺷﻬﺮ ﻓﻮﻣﻦ، ﺭﮊﯾﻢ ﭘﻬﻠﻮﯼ ﺑﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ ﻋﻤﻠﮑﺮﺩﻫﺎﯼ ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺭﻭﺣﺎﻧﯿﻮﻥ، ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍﻥ ﻭ ﺟﻤﻌﯽ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﺍﺭﯾﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻘﯽ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﺷﺎﻩ ﻭ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺁﻥ ﺑﺮﻭﺯ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ .

ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺎﻥ ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺍﺯ ﺁﺣﺎﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮔﯿﻼﻥ ﺑﺎ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﻭ ﺭﻫﺒﺮﯼ ﭼﻨﺪ ﺗﻦ ﺍﺯ ﺭﻭﺣﺎﻧﯿﻮﻥ ﺳﺮﺷﻨﺎﺱ ﮔﯿﻼﻧﯽ، ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺁﯾﺎﺕ ﻋﻈﺎﻡ: ﻣﺮﺣﻮﻡ ﺣﺎﺝ ﺳﯿﺪ ﺣﺴﻦ ﺑﺤﺮﺍﻟﻌﻠﻮﻡ ﺭﺷﺘﯽ(ﻣﺘﻮﻓﯽ۱۳۵۱)ﻣﺮﺣﻮﻡ ﺣﺎﺝ ﺳﯿﺪ ﻣﺤﻤﻮﺩ ﻣﻮﺳﻮﯼ ﺿﯿﺎﺑﺮﯼ(ﻣﺘﻮﻓﯽ۱۳۶۱)ﺟﺎﻧﺒﺎﺯ ﺷﻬﯿﺪ ﺣﺎﺝ ﺷﯿﺦ ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺣﺴﺎﻧﺒﺨﺶ ﺗﻮﻟﻤﯽ(۱۳۰۹ – ۱۳۸۰) ﻭ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﺩﻭﻟﺖ ﻭﻗﺖ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻏﻠﺐ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮﯼ ﻭ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺗﺒﻌﯿﺪ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺷﺪ .

ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺭ ﺩﻫﻪ ﯼ ۱۳۵۰، ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺍﺯ ﺳﺎﻝ ۱۳۵۶ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻣﺒﺎﺭﺯﯾﻦ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﻧﻘﺎﻁ ﮔﯿﻼﻥ، ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻓﻮﻣﻨﺎﺕ ﺗﺸﺪﯾﺪ ﺷﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻭﻗﺖ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺣﺎﻧﯿﻮﻥ ﻭ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻓﻮﻣﻦ، ﺻﻮﻣﻌﻪ ﺳﺮﺍ ﻭ ﺷﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺨﻔﯿﺎﻧﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻋﻠﻨﯽ ﻭ ﺗﺸﺪﯾﺪ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦئﻣﯿﺎﻥ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﻣﺒﺎﺭﺯﯾﻦ ﻓﻮﻣﻨﯽ ﺩﺭ ﻓﻮﻣﻦ ﻧﻘﺶ ﭘﺮ ﺭﻧﮓ ﺗﺮﯼ ﺩﺍﺷﺖ. ﺷﻬﺮ ﻓﻮﻣﻦ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﯾﻞ ﺩﻫﻪ ﯼ ۱۳۴۰ ﺑﺎ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻫﯿﺄﺕ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﻭ ﮐﻼﺳﻬﺎ، ﭼﻬﺮﻩ ﯼ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﯼ ﺩﯾﻨﯽ ﺁﻥ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻓﻌﺎﻝ ﺁﻥ ﻧﯿﺰ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﭘﯿﺸﮕﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻭﺍﺭﺩ ﺩﻭﺭﻩ ﯼ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﺍﺯ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺭﮊﯾﻢ ﺷﺎﻩ ﮔﺮﺩﯾﺪ. ﺑﻪ ﮔﻮﺍﻫﯽ ﺗﺎﺭﯾﺦ، ﺩﺭ ﺍﻭﺍﯾﻞ ﺷﻬﺮﯾﻮﺭ ﻣﺎﻩ ۱۳۵۶ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺨﺴﺖ ﻭﺯﯾﺮﯼ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺁﻣﻮﺯﮔﺎﺭ، ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﻫﺎﯼ ﻋﻠﻨﯽ ﺗﻮﺳﻂ ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻣﺒﺎﺭﺯﯾﻦ ﺭﺍﺳﺘﯿﻦ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﺮ ﻓﻮﻣﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﺲ ﻋﮑﺲ ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻫﺎﯾﯽ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﺷﺪ . ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻋﮑﺲ ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﻭﻝ ﺁﺑﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺧﺒﺮ ﻓﻮﺕ ﻣﺸﮑﻮﮎ ﻣﺼﻄﻔﯽ ﺧﻤﯿﻨﯽ (ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻣﺎﻡ) ﯾﺎ ﻣﺮﺍﺳﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﯾﺎﺩ ﺑﻮﺩ ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻗﻢ ﺩﺭ ﺑﻬﻤﻦ ﻣﺎﻩ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﺷﺪ، ﻓﺰﻭﻧﯽ ﯾﺎﻓﺖ.

ﺳﭙﺲ، ﺍﺯ ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ ﻣﺎﻩ ۵۷ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﻭ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎ ﭼﻬﺮﻩ ﯼ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺗﺮﯼ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﺮ ﺷﻮﺭ ﺍﻧﻘﻼﺑﯽ ﺗﺤﺮﮐﺎﺕ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺷﺪ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﺴﺎﺟﺪ ﻭ ﺗﮑﺎﯾﺎﯼ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﮕﺎﻩ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺭﮊﯾﻢ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﻭ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺣﺎﻧﯿﻮﻥ ﻣﻨﻄﻘﻪ، ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﻫﺎﯼ ﺷﻬﯿﺪ ﺣﺎﺝ ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﯿﻦ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﯼ (۱۳۲۹ – ۱۳۶۹) ﮐﻪ ﺑﻪ ﺭﻏﻢ ﺗﻬﺪﯾﺪﻫﺎ ﻭ ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻫﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ، ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﻣﺮﺩﻡ ﻗﺮﺍﺭﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻋﮑﺲ ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺍﻣﻨﯿﺘﯽ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺩﺍﺷﺖ.

ﺷﻬﯿﺪ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻭﻗﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻬﯿﺪ ﺑﻬﺸﺘﯽ ﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﯽ ﻣﻮﺳﻮﻡ ﺑﻪ ﻓﺠﺮﺍﺳﻼﻡ ﺩﺭ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﻮﺩ، ﺗﺒﻠﯿﻐﺎﺕ ﻭ ﺍﻋﻼﻣﯿﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃﺮﻕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﯽ ﺭﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻭﯼ ﮐﺴﺎﻥ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻭﯼ ﻫﻤﮕﺎﻡ ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺯﻣﺎﻥ ﺛﺒﺖ ﺍﺳﺖ . ﭼﻨﺪﯼ ﺑﻌﺪ، ﺍﺯ ﺁﺑﺎﻥ ﻣﺎﻩ ۱۳۵۷ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺭﺗﺸﺒﺪ ﺍﺯﻫﺎﺭﯼ – ﻧﺨﺴﺖ ﻭﺯﯾﺮ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻭﻗﺖ – ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﺗﻈﺎﻫﺮﺍﺕ ﺿﺪ ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺁﺫﺭﻣﺎﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻝ ﮐﻪ ﻣﺼﺎﺩﻑ ﺑﺎ ﺍﯾﺎﻡ ﻣﺤﺮﻡ ﺑﻮﺩ، ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﯼ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﻤﻨﻮﻋﯿﺖ ﻫﺎ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﻫﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ.

ﺩﺭ ﺩﯼ ﻣﺎﻩ ﻫﻢ ﻋﮑﺲ ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻫﺎﯼ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺳﻮ ﺗﺸﺪﯾﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﺎﻩ ﻓﻮﻣﻦ ﻧﯿﺰ ﺑﺴﺎﻥ ﺍﻏﻠﺐ ﻧﻘﺎﻁ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﻭﻗﺎﯾﻊ ﻭ ﺭﻭﯾﺪﺍﺩﻫﺎ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﻥ »ﻭﺍﻗﻌﻪ ۴ﺩﯼ « ﺍﺯ ﺷﻬﺮﺕ ﻭ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺍﺳﻨﺎﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﮐﻪ ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺭ ﺍﻟﺘﻬﺎﺏ ﺑﺴﺮ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺳﺮﺭﺷﺘﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﮐﻒ ﺩﻭﻟﺖ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻫﯽ ﺧﺎﺭﺝ ﮔﺮﺩﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﺷﻤﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻋﻤﺎﻝ ﻓﺎﺳﺪ ﺭﮊﯾﻢ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﭘﺎﺩﻭﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭﺧﺘﻪ، ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺍﺯ ﺍﺩﺍﺭﺍﺕ، ﻣﻮﺳﺴﺎﺕ ﻭ ﻣﺮﺍﮐﺰ ﮐﺴﺐ ﻭ ﮐﺎﺭ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﻭ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺐ ﻣﺮﺩﻡ، ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺿﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﻣﺒﺎﺭﺯ ﻭ ﺍﻧﻘﻼﺑﯽ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.

ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺩﺭ ﺻﺒﺢ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﻧﯿﺰ، ﺟﻤﻌﯽ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﺍﺭﯾﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺷﻤﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻓﺮﻫﻨﮕﯿﺎﻥ ﻭ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺳﺎﺑﻖ)ﺗﻮﺣﯿﺪ ﻓﻌﻠﯽ(ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺳﺎﺑﻖ) ﻣﺤﻞ ﻓﻌﻠﯽ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺵ(ﺑﻪ ﺗﻈﺎﻫﺮﺍﺕ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﺮ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﯿﻞ ﺪﺍﻥ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﺷﻬﺮ ﺑﺎ ﻋﮑﺲ ﺍﻟﻌﻤل ﺷﺪﯾﺪ ﻣﺎﻣﻮﺭﺍﻥ ﺍﻣﻨﯿﺘﯽ ﻭ ﺷﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻓﻮﻣﻦ) ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﺮﻭﺍﻥ ﻣﺤﺴﻦ ﺁﺭﯾﺎﭘﺎﺩ ﻭ ﺣﺘﯽ ﮔﺎﺭﺩ ﻭﯾﮋﻩ ﺭﺷﺖ ﻭ ﺗﯿﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯﯼ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺩﻟﺨﺮﺍﺵ ﮐﻪ ﮐﺎﻧﻮﻥ ﺁﻥ ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﯼ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ۴ ﺩﯼ ﻓﻌﻠﯽ ﺑﻮﺩ، ﺑﺮﺧﯽ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ، ﺗﻨﯽ ﭼﻨﺪ ﻣﺠﺮﻭﺡ ﻭ ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﮔﺮﯾﺨﺘﻨﺪ.

ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻇﻬﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺷﺪ، ﺧﺒﺮﺁﻥ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺟﺮﺍﯾﺪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﮐﯿﻬﺎﻥ ﻭ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻧﯿﺰ ﻣﻨﻌﮑﺲ ﺷﺪ ﻭ لذا باید گفت بر اساس استاد و مدارک تاریخی واقعه ۴ دی در فومن ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﭘﯿﺶ ﺑﺮ ﺧﺸﻢ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻓﺰﻭﺩ و  ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﻭﻗﺎﯾﻊ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﮐﺸﻮﺭ، ﻋﺰﺍﯼ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺍﻋﻼﻡ ﺷﺪ، ﺍﻣﺎ ﺗﻈﺎﻫﺮﺍﺕ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺖ .

ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺗﻈﺎﻫﺮﺍﺗﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻫﻔﺘﻢ ﺩﯼ ﻣﺎﻩ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﺮ ﺭﺷﺖ، ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﺧﺒﺮ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﺟﻌﻔﺮﯼ ﺑﻮﺋﯿﻨﯽ ﺩﺑﯿﺮ ۳۱ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺭﺳﯿﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪ. ﺍﯾﻦ ﺷﻬﯿﺪ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺑﺮﺍﺛﺮ ﺿﺮﺑﺎﺕ ﺑﺎﺗﻮﻥ ﺑﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﺲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺷﻬﯿﺪ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺭﺷﺖ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ  ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻣﻌﻠﻢ ﺷﻬﯿﺪ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﮔﯿﻼﻥ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ.

ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻭﻗﺎﯾﻊ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﻭ ﺗﻈﺎﻫﺮﺍﺕ ﺿﺪ ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ۱۵ﻭ۱۸ ﺩﯼ ﻣﺎﻩ ۵۷ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻧﻔﺮ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ؛ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺷﻬﺮﻫﺎﯼ ﻓﻮﻣﻦ،ﺷﻔﺖ ﻭ ﺻﻮﻣﻌﻪ ﺳﺮﺍ ﺑﻪ ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﺑﺮﮐﻨﺎﺭﯼ ﺷﺎﻩ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﻔﺎﯼ ﺷﺎﻫﭙﻮﺭ ﺑﺨﺘﯿﺎﺭ ﺷﺪﻧﺪ.

ﭼﻨﺪﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﺎﻡ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ۱۲ ﺑﻬﻤﻦ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﯼ ﻣﻤﻨﻮﻋﯿﺖ ﻫﺎ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺸﻮﺭ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﺭ ﺷﺎﻩ ﺩﺭ ۲۶ ﺩﯼ ﻣﺎﻩ؛ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺩﻭﺷﻨﺒﻪ ۲۲ﺑﻬﻤﻦ ۱۳۵۷ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﻣﻠﺖ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼ ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪﻥ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﭘﯿﺎﻡ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ » ﺗﻮﺟﻪ،ﺗﻮﺟﻪ ﺍﯾﻦ ﺻﺪﺍﯼ ﺭﺍﺳﺘﯿﻦ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ « ﻃﻮﻣﺎﺭ ﻗﺮﻧﻬﺎ ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﯼ ﺣﺎﮐﻤﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻬﻀﺖ ﻣﺸﺮﻭﻃﯿﺖ ﻭ ﻧﻬﻀﺖ ﻣﻠﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺿﺮﺑﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮔﺴﺴﺘﻨﺪ.ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﺍﻣﺎﮐﻦ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺷﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻭ ﮊﺍﻧﺪﺍﺭﻣﺮﯼ ﺳﻘﻮﻁ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻧﻘﻼﺑﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﺲ ﮐﺸﻮﺭﻣﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﻣﺎﻥ، ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺧﻮﺩ ﺷﺪ