کد خبر: 54002تاریخ انتشار : ۱:۳۱:۰۴ - سه شنبه ۲ آذر ۱۳۹۵

نواختن سیلی محکم در گوش اخلاق سیاسی، به بهانه سیلی خوردن مادری زحمتکش!

آیاقربانی نمودن سرداران بی ادعای دیارمان کاری پسندیده و اخلاقی است؟

آیا قربانی نمودن سرداران بی ادعای دیارمان کاری پسندیده و اخلاقی است؟ آنچه جمهوری اسلامی را ازسایر نظام‌های عالم متمایز می‌کند حاکمیت مبانی نظری و اندیشه‌ای دین مبین اسلام و مذهب پویای شیعه در همه ارکان و ارگان‌ها و تاروپود این نظام الهی است. بر این اساس هر فردی که ردای خدمت به خلق در ظل حاکمیت اسلام به تن دارد می‌بایستدر همه شرایط و همه زمان‌ها و مکان‌ها، رفتار و کردار خود را مطابق شریعت، اخلاق، حقوق و قوانین اسلامی تطبیق دهد و سپس در خصوص انجام یا ترک عملی تصمیم بگیرد. در تاریخ پرفراز و فرود اسلام، نمونه‌های فراوانی از رعایت اخلاق اسلامی توسط پیامبر اکرم و ائمه اطهار و صلحا و بزرگان دین وجود دارد که از جمله آنها می توان به فرو بردن خشم توسط امام علی(ع) در هنگام بریدن سر عمربن‌عبدود یا سعی در دفاع از عثمان هنگام حمله برای قتل او، یا غلاف شمشیر در هنگام کشف عورت عمروعاص و یا ترور نشدن عبیدالله زیاد توسط مسلم بعنوان سفیر امام حسین(ع)در منزل هانی، یا گشودن آب در جنگ صفین برای سپاه دشمن توسط سپاه علی (ع) و هزاران واقعه دیگر در صدر اسلام، یا برخورد بزرگوارانه رهبری نظام در مواجه با فتنه‌گران و مخالفان داخلی نظام اسلامی نامبرد کهنمونه‌هایی از اخلاق اسلامی و صفت مدارای اسلام سیاسی است که مع الاسف در بعضی موارد توسط برخی از ناآگاهان مورد توجه قرار نمی‌گیرد.

در بسیاری از جوامع به اصطلاح توسعه یافته امروزی، اندیشه‌های سیاستمداران و کارگزارن فقط در چارچوب بدست‌آوردن یا حفظ قدرت است و در این راه از بکاربردن هیچ ترفند و حقه و خدعه‌ای برای تخریب رقیب سیاسی ابایی ندارند چون در آن جهان‌بینی بدست‌آوردن جایگاه قدرت یک هدف است و اساسا شخص، گروه یا حزب می‌تواندبه هر قیمتی شده در چرخه سیاسی قرار گیرد و لذا برای حذف رقیب هیچ محدودیتی نمی‌شناسد. اما در همان جامعه ودر اوج رقابت برای حذف رقیب،برخی خطوط قرمزرعایت می‌شود که یکی از آن‌ها حفظ منافع کشورشان است و دیگری حفظ حرمت یادگاران و سلحشوران جنگی و ملی.

متاسفانه در حادثه تلخ سیلی خوردن یک مادر توسط یکی از عوامل شهرداری فومن، برخی از همشهریان عزیز ما خواسته و ناخواسته در این آزمون نمره قبولی کسب نکردند و بجای پرداختن علمی و اجتماعی به این بزه ارتکابی، برای عقده گشایی سیاسی و بهره‌برداری غیر اخلاقی از این حادثه ناگوار از هیچ تهمت و تهدید و افترایی دریغ ننمودند. آیا حمله به سردار بی‌ادعای شهرمان بدون دانستن مواضع رسمی ایشان یا حتی نشنیدن مواضع شورای شهر و قضاوت نسبت به موضوع و تاختن به آزاده‌ای دلیرمرد و جانبازی فداکار جوانمردی و فتوت است؟آیا با تحت فشار قراردادن خادمان همیشه در صحنه روزگارمان مشکل مادران زحمتکش دستفروش حل می‌شود و تربیت به ماموران زحمتکش سد معبر برمی‌گردد؟

آیا غیر از این است که هم آن مامور و هم آن‌مادر مهربان بدنبال لقمه نانیبرای عیال خود بهم پریده‌اند؟ آیا در شهرمان همه نهادهای فرهنگی و اجتماعی که مسئول بررسی و تحلیل و پیشگیری از چنین وقایعی هستند نباید پاسخ‌گو باشند؟ آیا ما برخورد شهرداری و شورای شهر را با این حادثه دیدم که به قضاوت نشستیم؟ اینکه وجدان عمومی از این حادثه تلخ مجروح شده و دردمند گردیده و مطالبه بحقی که در خصوص برخورد قاطع با آمرین و عاملین این حادثه وجود دارد جای تردید نیست و پر واضح است که چنانچه با مسببین این حادثه برخورد نشود مطالبات عمومی خصوصا اصحاب رسانه به قوت و شدت خود باقی است و تا رسیدن به نتیجه ملموس و تشریح موضوع برای افکار عمومی رسانه‌های شهر با تمام وجود در تعقیب موضوع خواهند بود؛ اما درد اصلی اینجاست چرا از سیلی خوردن مادری دردمند، عده‌ای بجای التیام یک درد، دل‌های دردمند زیادی را بدرد ‌آورند؟ آیا این است تعالیم ائمه اطهار در برخورد با مخالفان حزبی و سیاسی؟ یادمان باشد همگی در یک کشتی نشسته‌ایم و تخریب هر یک از شخصیت‌های ملی و مذهبی کشور سبب آسیب دیدن کل جامعه است. غفرالله لنا و لکم.