کد خبر: 46375تاریخ انتشار : ۰:۴۹:۳۰ - سه شنبه ۵ مرد ۱۳۹۵

در حاشیه نامه نگاری پر سر و صدای سازمان انرژی هسته ای به آژانس بین اللمی انرژی اتمی

لاپوشانی سند محرمانه توافق «مونیز – صالحی» با جنجال بر سر انتشار توافق ایران و ۱+۵

پس از انتشار این سند، هر چند مذاکره کنندگان هسته ای دولت یازدهم تلاش بسیاری انجام دادند تا آن سند را مربوط به توافق ایران و ۱+۵ درباره برنامه بلند مدت هسته ای ایران در ۱۵ سال آینده معرفی کنند اما بررسی ها نشان می دهد آنچه در آسوشیتدپرس منتشر شده، بخشی هایی از سند یک توافق محرمانه‌ی دوجانبه و منتشر نشده میان مونیز و صالحی است که حتی اعضای ۱+۵ بجز امریکا هم در جریان آن نیستند.

به گزارش بهجت نیوز به نقل از رجانیوز: انتشار بخش‏های از یک سند هسته‌‏ای مربوط به توافق هسته ای ایران در هفته گذشته توسط خبرگزاری آسوشیتدپرس، بار دیگر موضوع برخی توافقات محرمانه و غیرعلنی در حاشیه توافق برجام را به صدر اخبار کشاند.
به گزارش رجانیوز، پس از انتشار این سند، هر چند مذاکره کنندگان هسته ای دولت یازدهم تلاش بسیاری انجام دادند تا آن سند را مربوط به توافق ایران و ۱+۵ درباره برنامه بلند مدت هسته ای ایران در ۱۵ سال آینده معرفی کنند اما بررسی ها نشان می دهد آنچه در آسوشیتدپرس منتشر شده، بخشی هایی از سند یک توافق محرمانه‌ی دوجانبه  و منتشر نشده میان مونیز و صالحی است که حتی اعضای ۱+۵ بجز امریکا هم در جریان آن نیستند.
این در حالی است که علی اکبر صالحی در گفت‌و‌گو خبر ساعت ۱۴ صدا و سیما سند منتشر شده را اظهار نامه اولیه ایران در قالب پروتکل الحاقی که به سند توافق ایران و ۱+۵  معرفی کرد و از طرف مقابل خواهش کرد تا  محتوای این اظهارنامه را منتشر نکند. وی در این باره گفت:
 برنامه ۱۵ ساله سیر تحول صنعت هسته‌ای کشورمان را  تدوین کردیم و به تصویب شورای عالی امنیت ملی کشورمان رساندیم و آن را در چارچوب پروتکل الحاقی به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ارائه کردیم و از آن‌ها خواستیم با توجه به این برنامه صنعت هسته‌ای ما در یک افق بلند مدت است تقاضا داریم که این برنامه محرمانه باقی بماند. البته توافقی داشتیم با ۵+۱ که این برنامه را با مشارکت آن‌ها هم قرار بدیم و قرار نیست که این برنامه منتشر بشود. حالا اگر آن‌ها می‌خواهند این کار را انجام بدهند ما به هر حال مشکلی نداریم ولی علی‌القاعده ما علاقه‌مند به این‌که برنامه بلند مدت ما این‌طور بخواهد در معرض عموم قرار بگیرد موافق نیستیم.
%image_alt%
همچنین بهروز کمال‌الوندی سخنگوی سازمان انرژی اتمی نیز با اعتراض به این مسئله گفت:
%image_alt%
بخش هایی منتشر شده که محرمانه بوده و قرار بوده محرمانه بماند. تلقی ما این است که از آژانس درز کرده است.
اما بررسی‌های بیشتر نشان از آن دارد که دعوای راه افتاده نه‌‎تنها نشان از واقعیت ندارد بلکه تلاشی برای منحرف کردن افکار عمومی از وجود یک توافق محرمانه‌ی دوجانبه  و منتشر نشده میان صالحی و مونیز درباره برنامه دراز مدت غنی‌سازی ایران در  آینده است.
این در حالی است که آنچه علی‌ اکبر صالحی و کمال‌وندی به آن اشاره کرده اند، طبق متن توافق موسوم به” برنامه جامع اقدام مشترک”، “برنامه بلند مدت غنی سازی و تحقیقات مرتبط با غنی سازی ایران” یا Iran’s long-term enrichment and enrichment R&D plan بوده که به صورت اظهارنامه پروتکل الحاقی، بعد از توافق برجام به آژانس ارائه شده و آژانس نیز در اختیار اعضای ۵+۱ برای اظهارنامه قرار داده است، که طبق شواهد نمی‌توان محرمانه بودن آن را پذیرفت و نه تنها در اختیار ۱+۵ که حتی در اختیار کنگره امریکا و آژانس بین المللی  انرژی اتمی نیز بوده و حتی رسانه های اسرائیلی بخش هایی از آنرا پیش از این منتشر کرده اند.
برای اثبات این ادعا کافی است به سخنان  مارک تونر سخنگوی وزارت خارجه امریکا رجوع کرد که  محرمانه بودن محتوای اظهارنامه‌ی پروتکل الحاقی را نه فقط رد که حتی به تمسخر گرفته و اظهار می‌کند که محتوای این سند قبل از این که ایران طبق “برنامه جامع اقدام مشترک”، “برنامه بلند مدت غنی سازی و تحقیقات مرتبط با غنی سازی ایران” را به آژانس بدهد و هم به محض ارائه به آژانس در اختیار نمایندگان کنگره امریکا قرار گرفته بود:
…it “was closely reviewed by the powers that negotiated the deal] and Iran and its content made “available to Congress on multiple occasions — both before the deal was implemented and again once Iran submitted the plan to the IAEA earlier this year.”
برنامه بلند مدت غنی سازی و تحقیقات مرتبط با غنی سازی ایران” به دقت توسط قدرت‌هایی که مذاکره می‌کردند و خود ایران مورد بازبینی قرار گرفته و محتوای این برنامه در چندین مقطع زمانی هم قبل از اجرایی شدن توافق و هم دوباره به محض آن که اوایل سال جاری ایران این برنامه را به آژانس ارائه کرد در اختیار کنگره قرار گرفته است.
%image_alt%
بر این اساس ادعای محرمانه بودن سند “برنامه بلند مدت غنی سازی و تحقیقات مرتبط با غنی سازی ایران” یا Iran’s long-term enrichment and enrichment R&D plan  که به صورت اظهارنامه پروتکل الحاقی به آژانس و کشورهای ۵+۱ ارائه شده، کاملاً غیر قابل پذیرش است!؟
بررسی سند منتشر شده توسط آسوشیدپرس نشان می دهد که این سند مربوط به توافق محرمانه و منتشر نشده ارنست مونیز وزیر نیروی ایالات متحده آمریکا و علی اکبر صالحی است. ذکر این نکته ضروری است که توافق محرمانه مونیز-صالحی درواقع مبنای سند برنامه بلند مدت غنی سازی و تحقیقات مرتبط با غنی سازی ایران بوده که به صورت اظهارنامه پروتکل الحاقی ارائه شده  است و آن‌چیزی که در اختیار خبرگزاری‌های خارجی قرار گرفته مربوط به این سند محرمانه دوجانبه  است، سندی که در زمان بررسی برجام در کمیسیون برجام مجلس از آن با عنوان سند محرمانه چهارم  در برجام یاد شد.
در واقع به نظر می‌رسد که تیم رسانه ای دولت‌ سعی کرده تا با یک حرکت هوشمندانه نگاه‌ها را به سمت اظهارنامه پروتکل الحاقی درباره  سند برنامه بلند مدت غنی سازی و تحقیقات مرتبط با غنی سازی برده و عملا توافق دو جانبه مونیز – صالحی در حاشیه قرار بگیرد.
این در حالی است که نهاد ریاست جمهوری در جوابیه ای که به گزارش رجانیوز در این باره داده بود هم وجود توافق مونیز – صالحی را رد نکرده و در قبال آن سکوت کرده بود.
در همین حال کرسیتین ساینس مانیتور درباره سند منتشر شده توسط آسوشیدپرس و تفاوت آن با سند راهبردی ده ساله ایران وآژانس (اظهارنامه پروتکل الحاقی) نوشته است: جزئیات این توافق درباره این که چه زمانی شروط این توافقنامه منقضی می شود مبهم است و از ده تا پانزده سال متغیر است.
 این در حالی است که ارنست مونیز هم وجود سند توافق شده محرمانه دوجانبه  را نفی نکرده بلکه تلاش کرده تا بگوید این سند هم آنچه را که امریکا می‎خواسته محقق کرده است. او در این باره به آسوشیتدپرس گفت: این سند که به دست این خبرگزاری رسیده است با ادعای دوازده ماه زمان برای فرار هسته ای هیچ تضادی ندارد زیرا «ما به روشنی گفتیم که در مدت ده سال بر روی حداقل زمان برای فرار هسته ای یک ساله متمرکز هستیم.
%image_alt%
لذا به نظر می‌رسد که دولت‌مردان تلاش بسیاری دارند تا افکار عمومی را به سمت اظهارنامه پروتکل الحاقی   ببرند تا لو رفتن سند محرمانه مونیز و صالحی تا حد ممکن پررنگ نشود و متهم اصلی این مسئله به جای آمریکا آژانس بی‌المللی انرژی اتمی تلقی گردد.