کد خبر: 45835تاریخ انتشار : ۱۳:۴۹:۰۹ - یکشنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۵

به بهانه برداشت اولین خوشه های برنج در سرابستان فومن؛

برنجکاران مظلوم شمال ایران را دریابید

هر سال وقتی بهار فرا می رسد بحث داغ کاشت برنج و سختی ها و رنج های آن برای کشاورزان ما دغدغه بزرگی را ایجاد می کند ، و این سوال را در ذهن همه کشاورزان عزیز تداعی می کند که امسال نیز مثل پارسال در برداشت برنج ضرر خواهیم کرد یا سود؟

به گزارش بهجت نیوز، پنج شنبه گذشته اولین خوشه های طلائی برنج در روستای سرابستان فومن با حضور مسئولین شهرستان برداشت گردید، این موضوع بهانه شد تا گزارشی در ارتباط با وضعیت کشت برنج و کشاورزان برنجکار تهیه کنیم؛

هر سال وقتی بهار فرا می رسد بحث داغ کاشت برنج و سختی ها و رنج های آن برای کشاورزان ما دغدغه  بزرگی را ایجاد می کند ، و این سوال را در ذهن همه کشاورزان عزیز تداعی می کند که امسال نیز مثل پارسال در برداشت برنج ضرر خواهیم کرد یا سود؟ این دغدغه نوعی افسردگی را برای برخی از تولید کنندکنندگان برنج که مهمترین آذوقه کشور به دوشش سنگینی می کند را سبب می شود ، آیا نزولات آسمانی باعث خراب شدن کاشت برنج خواهد شد؟ یا دلالان و وارد کنندگان و یا واسطه گران و گران فروشان کلان کدام یک؟

در قدیم برای کشاورزان تسهیلاتی بابت خرید مواد مورد نیاز شالیکاران برنج در نظر گرفته می شده ، بر اساس اظهار کشاورزان با تجربه قدیمی برای خرید انواع کودها مشکل امروزی وجود نداشت، اگر هم خریدی برای برداشت نیاز بود بیشتر اقلام جزیی را دربرمی گرفت که آنقدر مهم نبود، از طرفی اکثر کشاورزان در برداشت برنج بیشتر به همدیگر یاری می رساندند، و با همیاری و هم فکری درداشت و کاشت مددرسان یکدیگر بودند، امروزه متاسفانه به دلیل کم اهمیت دادن به کشاورزان و برنج کاران و هزینه های سنگین، بعضی از شالیکاران اظهار می کنند به صرفه نیست که به کار کشاورزی بپردازند، و اگر هم می پردازند از روی ناچاری و شاید تامین حداقل نیاز خود و خانواده است ، به همین علت بود که درسال های گذشته مهاجرت خیل عظیمی از جوانان و کشاورزان را در پی داشته است.

وقتی کاری سود نداشته باشد بهتر است ترکش کنی تا از ضرر بیشتر جلوگیری کنی ، در حالی که در دنیای پیشرفته بخصوص کشورهای آسیای شرقی (ژاپن ،تایلند، و…) برای کشاورزن و کار آنها ارزش قائل هستند، وآن را به دیده نعمت می نگرند،و آنها را افراد خط مقدم نبرد برای خودکفایی کشورشان می دانند، دست آنها را می گیرند و در همه ضررها و زیان ها همراه و همدل آنها هستند، و دولت در چنین کشورهای با تمام وجود تلاش دارد تا آنها را ترغیب کند که هرسال نسبت به سال بعد تولید بیشتر با کیفیت بالاتر را در نظر بگیرند، تا تسهیلات بهتری و حمایت های بی دریقی از آنها داشته باشند،آیا در کشور ما هم این حمایت ها هستند؟ آیا دولت مردان ما هم به کشاورز اهمیت می دهند؟ آیا در زمان برداشت به کمک آنها می شتابند تا در فروش محصولشان ضرر نکنند؟یا فقط شعار می دهند؟

در طی سالهای گذشته وعده های مسئولین از یک طرف و شعار های نمایندگان در باب دادن تسهیلات از طرفی دیگر(بخصوص در هنگام انتخابات) کشاورزان را در جاده چند طرفه قرار داده است، که راه برون رفتش خیلی سخت است .

دولت بایستی چاره اندیشی کند، و سر بزنگاه از ورود برنج خارجی (بخصوص هندی به بهانه ارزان بودن) دست بکشد، و مانند دولت مردان ژاپن برای ضرری که بخاطر آفات در مزارع کشاورزی ژاپن رخ داد و دست کشاورزانش را گرفت ، و با ورود برنج خارجی(به دلیل اضطرار) از کشاورزان کشورش عذرخواست عمل کند، تا نگویند این هم از دولت تدبیرش.

تصمیم به این که کدام محصول با استفاده از چه عوامل تولیدی، با چه روشی و به چه مقدار تولید گردد از برنامه های مهم آن می باشد. تنظیم و اجرای الگوی کشت مناسب محصولات زراعی و باغی تحت تأثیر عواملی چون فاکتورهای طبیعی شامل ساختمان خاک، اقلیم و مقدار آب آبیاری در دسترسی، فاکتورهای اجتماعی شامل گروه های زارعان (خانواده ها، فرهنگ ها و…) و فاکتورهای اقتصادی مانند قیمت تمام شده محصول برای زارع، قابلیت عرضه در بازار، سطح تکنولوژی در اختیار، نیروی انسانی موجود، اعتبار و وضعیت صنعتی منطقه، حمل و نقل و دسترسی به اطلاعات قرار می گیرد.

یک الگوی مناسب کاشت باید به نحوی اجرا شود که نیازهای اولیه همه اعضاء جامعه برآورده شده و حقوق آنها از بهره وری اراضی، سرمایه کافی، فرصت های بازاریابی تأمین و تضمین شود زیرا هرگونه تغییر در الگوی کاشت می تواند کل نظام اجتماعی بخش کشاورزی را تحت تأثیر قرار دهد. الگوی کاشت برنج نیز باید طوری تنظیم شود که کشاورزان بتوانند تولید کافی برای خودکفایی یا درآمد داشته باشند و بازده رضایت بخشی از هزینه ها و کاری که انجام می دهند به دست آورند.

لذا هرچه سریعتر باید به فکر راه چاره ای برای جلوگیری از روند نامطلوب تبدیل و تغییر کاربری اراضی کشاورزی باشیم. روند تغییر کاربری اراضی و تبدیل الگوی کشت از شالیزاری به باغ در سال های اخیر شدت گرفته است که این روند تابعی از وضعیت بازار، قیمت تمام شده، هزینه های تولید و عوامل دیگر است . باید به اراضی کشاورزی به عنوان یک واحد اقتصادی نگریست که اگر سوددهی نداشته باشد، هر فردی در صدد تغییر کاربری اقدام می کند.

به امید آنکه روزی فرا برسد که کشاورزی ما به صورت کامل مکانیزه شده تا هم هزینه ها کاهش پیدا کند و هم اینکه کشاورزان عزیز و زحمت کش نهایت بهره را ببرند .

سید مهدی فاطمی نیا/ خبرنگار بهجت نیوز