کد خبر: 45399تاریخ انتشار : ۱۶:۰۳:۳۸ - سه شنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۵

به بهانه سالروز تخریب قبرستان بقیع؛

بقیع تنها یک گورستان نیست، بلکه گنجینه تاریخ اسلام است

به طور قطع قبرستان بقیع از اماکن تاریخی مدینه است که دل تمام شیعیان در سراسر جهان برای آن پر می‌‌زند .اما شاید کم باشند کسانی که بدانند خود بقیع یعنی چه و تاریخچه آن چه بوده است؟

به طور قطع قبرستان بقیع از اماکن تاریخی مدینه است که دل تمام شیعیان در سراسر جهان برای آن پر می‌‌زند .اما شاید کم باشند کسانی که بدانند خود بقیع یعنی چه و تاریخچه آن چه بوده است؟

یکی از پر خاطره‏ترین مکان‎های مدینه، بقیع است؛ جایی که نخست آن را بقیع الغرقد می‏نامیدند. «غرقد» نوعی درخت بوده که در گذشته، در محل این قبرستان و یا در کنار آن قرار داشته و محتملا به تدریج با گسترش قبرستان، آن درخت‎ها -که به نظر برخی توتستان بوده – از میان رفته است.  بقیع زمین وسیع را گویند و گفته شده که بقیع زمینى است که در آن درختى یا ریشه درختى بود ، و بقیع غرقد قبرستان مقدس را بدین جهت به این نام خوانند که درخت غرقد در آن فراوان بوده است .بقیع پیش از اسلام، گورستان مردم یثرب بوده و پس از اسلام نیز به عنوان مهمترین گورستان مدینه شناخته شده است. این گورستان با وسعت نسبتا زیاد خود، در طول قرون مختلف اسلامی مدفن صحابه، تابعین و مهمتر از همه، چهار تن از امامان(علیهم‎السلام) بوده و از این رو محل زیارت تمامی زائران مدینه منوره است.

گرچه پس از گذشت قریب به یک قرن از تخریب حرم مطهر ائمه بقیع‌ علیهم السلام و از بین رفتن تمام آثار این بناى باشکوه و معنوى نمى توان همانند سایر ابنیه تاریخى و مذهبى، از آثار آن به عظمت و قدمتش پى برد و تاریخ ساختمان آن را بدست آورد، ولى آنچه از منابع مختلف بدست مى آید، تا حدّى مى تواند ما را با تاریخ و چگونگى این حرم شریف آشنا سازد و بیانگر وضع این بناى فخیم و پرشکوه معنوى در طول تاریخ گردد.

اجمال تاریخ این حرم مقدس این است که قبور ائمه بقیع -علیهم السلام- مانند سایر قبرها در محوطه مکشوف و بدون دیوار و سقف نبوده؛ بلکه قبر آنان مانند تربت پاک رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و حضرت رضا علیه السلام از آغاز دفن اجساد مبارک و پیکر مطهرشان در داخل خانه اى که متعلق به عقیل بوده، قرار داشته است و به مرور زمان این خانه به ساختمان مناسب، به شکل مسجد تبدیل گردیده، سپس در محل همان ساختمان بزرگترین و مرتفع ترین گنبد و بارگاه بنا شده است و در قرون متمادى داراى خادم و دربان و داراى ظریفترین و گرانبهاترین ضریح و صندوق با زیباترین روپوش و داراى فرش و قندیل بوده است و بالاخره در هشتم شوال سال ۱۳۴۴ه به وسیله وهابیان منهدم گردیده است.

پیشینه تاریخی بقیع به دوران قبل از اسلام می‌رسد ولی در کتب تاریخی به روشنی قدمت تاریخی آن مشخص نشده‌است. بعد از هجرت مسلمانان به مدینه، بقیع تنها قبرستان مسلمانان بوده، مردم مدینه قبل از آمدن مسلمانان به آن‌جا اجساد مردگان خود را در دو گورستان «بنی‌حرام» و «بنی‌سالم» و گاهی نیز در خانه‌های‌شان دفن می‌کردند و در واقع بقیع اولین قبرستانی است که به دستور پیامبر اسلام و توسط مسلمانان صدر اسلام ساخته شد.

اولین کسی که در آنجا به توصیه پیامبر دفن شد عثمان بن مظعون بود که از دوستان نزدیک پیامبر و علی بن ابیطالب به شمار می‌رفت؛ علی در سخنانش از عثمان بسیار یاد می‌کرد.

قبرستان بقیع مدفن امامان و بزرگان دین واصحاب رسول خداست .امام حسن مجتبی (ع)، امام زین العابدین (ع)، امام محمد باقر (ع)، امام جعفر صادق (ع)، عموی پیامبر (عباس ابن عبدالمطلب)، فاطمه بنت اسد مادر امام علی (ع)، دختران پیامبر ( رقیه ، زینب ، ام کلثوم )، همسران پیامبر، اسماعیل (فرزند امام جعفر صادق)، تعدادی از شهدای احد، حلیمه سعدیه مادر رضایی پیامبر، ام البنین (مادر حضرت ابوالفضل العباس)، در این مکان دفن گردیده اند .بقیع در نیم قرن گذشته، گنبد و بارگاه داشته، که به دستور مفتی های سعودی، تخریب گردیده است.

این روزها که حجاج مدینه بعد در شهر پیامبر گرامی اسلام به‌سر می‌برند، هر روز بعد از نماز صبح به “حرم بقیع” می‌روند و شروع به زیارت و دعا روایت‌های تاریخی را تحریف کنند.خواندن می‌کنند؛ حال این وهابی‌ها هرچه می‌خواهند بگویند و

هر روز که می‌گذارد، زائران زیادی از هر قوم و قبیله‌ای، از جنوب شرق آسیا تا قلب اروپا ، آمریکا و و آفریقا به شیفتگان اهل بیت (ع) می‌افزایند؛ از حاجی چینی و آمریکایی و انگلیسی گرفته تا رنگین کمانی از رنگهای مسلمان جهان اسلام را می‌شود در قبرستان بقیع دید که چطور اشک می‌ریزند .به عبارت دیگر، کدام سنگین دل است که به این قبرستان ویران پای بگذارد و باران اشک بر رخسارش سرازیر نشود.

امیدواریم در آینده ای نزدیک شاهد نابودی مفتی های سعودی و وهابیان مهلک باشیم و نظاره گر روزی شویم که همگان اعم از مرد و زن بتوانند در این سرزمین ناله های عاشقانه سر دهند و با معبود خویش نجوا کنند.