کد خبر: 45395تاریخ انتشار : 15:56:39 - سه شنبه 12 جولای 2016

به مناسبت سالروز تشکیل اولین مجلس خبرگان رهبری؛

خبرگان رهبری پایه های نظام جمهوری اسلامی را تثبیت می کند

اولین دوره از مجلس خبرگان رهبری، بیست و سوم تیر ماه 1362، رسماً فعالیت خود با پيام حضرت امام خميني آغاز کرد، مجلس خبرگان رهبری یکی از نهادهای اساسی و حساس نظام جمهوری اسلامی ایران است که بر مبنای قانون اساسی مسئولیتهای خطیری بر عهده دارد.

به گزارش بهجت نیوز، پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل حکومت اسلامی، مسأله رهبری و ولایت فقیه بیش از گذشته مهم و مبتلابه شد. از آنجائیکه برای ولی فقیه در فقه ما شرایطی تعیین شده که اکثریت مردم با آن شرایط آشنا نیستند و توانائی تطبیق شرایط بر افراد مختلف را ندارند؛ لذا وجود نهادی که بتواند افراد دارای صلاحیت را بررسی کرده و در نهایت فردی که در مجموع برای مقام ولایت فقیه و رهبری نظام اصلح است را معرفی کند ضروری می نمود. از این رو مجلس خبرگان رهبری در قانون اساسی ما پیش بینی شد.

اولین دوره از مجلس خبرگان رهبری، بیست و سوم تیر ماه 1362، رسماً فعالیت خود با پيام حضرت امام خميني  آغاز کرد، مجلس خبرگان رهبری یکی از نهادهای اساسی و حساس نظام جمهوری اسلامی ایران است که بر مبنای قانون اساسی مسئولیتهای خطیری بر عهده دارد. اولین دوره از مجلس خبرگان رهبری در حالی شکل می گیرد که انقلاب اسلامی، بحران ها و چالش های عمیقی را پشت سر گذاشته اما هنوز درگیر یک جنگ ناخواسته و توطئه های رنگارنگ از سوی استکبار جهانی است. در این شرایط تشکیل مجلس خبرگان با جایگاه بلندی که در تداوم انقلاب دارد، با پشتوانه بیش از هیجده میلیون رأی یکی از موفقیت های نظام جمهوری اسلامی محسوب می شود بطوری که رهبر کبیر انقلاب پس از برگزاری انتخابات مجلس خبرگان فرمود:  « انقلاب تثبیت شد، می توانم راحت بمیرم و از آینده مطمئن باشم».

   پس از به ثمر رسيدن انقلاب و تشكيل مجلس بررسي نهايي قانون اساسي، اصل ولايت فقيه در سال 1358 در قانون اساسي گنجانده شد. مبتكرين و پيشنهاددهندگان اين اصل ابتكار خاصي براي تعيين يا انتخاب رهبر پيش‌بيني كردند كه بر طبق آن تعدادي از فقها كه در زمينه مسائل فقهي و شرعي تخصص دارند به‌وسيله مردم انتخاب مي‌شوند و مجمع يا مجلسي را تشكيل مي‌دهند تا رهبر يا همان ولي‌فقيه كه ولايت امر وعالي‌ترين سطح حاكميت را اعمال مي‌كند، انتخاب شود. تشكيل چنين مجمعي حتي براي انتخاب سلطان جامعه شيعي نيز سابقه نداشته است. با اين حال جامعه ايران پس از انقلاب اسلامي سال 1357  ضرورت تشكيل چنين مجلسي را كه قبلاً مباني نظري و فقهي آن تبيين و تأمين شده بود، آشكارا حس كرد.

در واقع اولين اقدام ضروري پس از انتخاب رئيس‌جمهور و نمايندگان اولين دوره مجلس شوراي ملي (اسلامي) تعيين خبرگان رهبري بود، زيرا خبرگان جانشين رهبري را تعيين مي‌كند و نقش مهمي در مواقع خطير و حساس به عهده دارد. به‌علاوه شرايط جسمي رهبر فقيد انقلاب و تهديدات داخلي و خارجي نيز ضرورت تسريع در تشكيل مجلس خبرگان رهبري را هويدا مي‌كرد. اين نگراني و دغدغه در بين اعضاي مجلس بررسي نهايي قانون اساسي نيز وجود داشت. به عنوان نمونه شهيد دكتر بهشتي در جلسه شصت و دوم اين مجلس به هنگام شور در مورد اصل 111 قانون اساسي مي‌گويد: «اصولاً اگر بخواهيد اين جامعه در اين مسيري كه در قانون اساسي تعيين شده است پيش برود… از اولين اقدامات تعيين خبرگان است براي اينكه شما اينجا نوشته‌ايد: جانشين رهبر را خبرگان بايد معين كند.

به بياني ديگر به دليل اهميت كاركرد خبرگان در قانون اساسي و با توجه به ملاحظات خاص دوران پس از انقلاب و نياز فوري به تثبيت پايه‌هاي اصلي حاكميت و شرايط خاص ناشي از مقابله و تهديد انقلاب اسلامي باعث شد پس از انتخاب رئيس‌جمهور و نمايندگان مجلس ملي انتخابات مجلس خبرگان رهبري نيز برگزار شود و اعضاي آن كه از ويژگي آريستوكرات برخوردار بودند انتخاب و مجلس خبرگان رهبري عملاً در سال 1362 فعاليت رسمي خود را آغاز كرد.

در همین راستا اصل 5 قانون اساسی که در مجلس خبرگان قانون اساسی به پیش نویس قانون اساسی افزوده شد تاکید دارد در زمان غیبت امام عصر(عج) در جمهوری اسلامی ایران ولایت امر و امامت بر عهده فقیه عادل و با تقوی، آگاه به زمان، شجاع، مدیر و مدبر است که اکثریت مردم، او را به رهبری شناخته و پذیرفته باشند و در صورتی که هیچ فقیهی دارای چنین اکثریتی نباشد رهبر یا شورای رهبری مرکب از فقهای واجد شرایط در اصل 107 عهده دار آن می شوند. البته در بررسی متمم قانون اساسی عبارت اکثریت مردم از این اصل حذف گردید.
اما تشکیل مجلس خبرگان رهبری به عنوان نهادی ابتکاری در نظام جمهوری اسلامی در سال های آغازین شکل گیری نظام جمهوری اسلامی با برخی حساسیت ها و گاها مخالفت ها همراه بود چه آنکه به عقیده این دسته از افراد برگزاری انتخابات مجلس خبرگان و به تبع آن تشکیل مجلس خبرگان رهبری که وظیفه نظارت و عزل رهبر را برعهده داشت به نوعی تضعیف حضرت امام (ره) و جایگاه رهبری بود. از همین رو بود که علی اکبر ناطق نوری وزیر کشور وقت در نامه ای به امام خمینی در خصوص برگزاری این انتخابات کسب تکلیف کرد؛ امام نیز موافقت خود با برگزاری این انتخابات را اعلام کرد تا ابهامات و حساسیت ها نسبت به این انتخابات برطرف شود.

امام راحل بالاترین انحراف را انحراف رهبری دانستند و تاکید کردند.« بالاترین انحراف که منجر به انحراف تمام ارگان‌ها می‌شود، انحراف رهبری است که امروز شما نقش اول آن را دارید. شما دیدید و شنیدید که با اصل پنجم قانون اساسی چه مخالفت‌ها شد و چه جار و جنجالها به پا کردند و بحمدالله تعالی موفق نشدند مأموریت خود را انجام دهند و اخیراً با همین تعیین خبرگان نیز مخالفت کردند و سمپاشی نمودند و بحمدالله با شکست مواجه شدند. امروز هم شما نباید از کید ساحران و وسوسه خنّاسان غافل باشید. راه خود را با قدرت الهی و تعهّد به اسلام بزرگ و قوّت ایمانی و روحی ادامه دهید و به هیچ چیز الا مصالح اسلام و مسلمین فکر نکنید و در این صورت خداوند تعالی پشت و پناه شماست».
ایشان در بخش دیگری از پیام خود صراحتا تذکرات و توصیه هایی را به رهبر آینده یا شورای رهبری دادند «رهبر و رهبری در ادیان آسمانی و اسلام بزرگ چیزی نیست که خود به خود ارزش داشته باشد و انسان را خدای نخواسته به غرور و بزرگ‌اندیشی خود وادارد. آن همان است که مولای ما علی‌ابن ابی‌طالب درباره آن گوشزد فرموده است. شما که خود پیروان اصحاب وحی و اولیاء عظیم‌الشأن می‌دانید و بحمدالله هستید، خود را جز خدمتگزار به ملت‌های ستمدیده ندانید و باید بدانید که تبهکاران و جنایت‌ پیشگان بیش از هر کس چشم طمع به شما دوخته‌اند و با اشخاص منحرف نفوذی در بیوت شما با چهره‌های صددرصداسلامی و انقلابی ممکن است خدای نخواسته فاجعه ببار آورند و با یک عمل انحرافی نظام را به انحراف کشانند و با دست شما به اسلام و جمهوری اسلامی سیلی زنند. الله الله در انتخاب اصحاب خود، الله الله در تعجیل تصمیم‌گیری خصوصاً در امور مهمه و باید بدانید و می‌دانید که انسان از اشتباه و خطا مأمون نیست. به مجرد احراز اشتباه و خطا از آن برگردید و اقرار به خطا کنید، که آن کمال انسانی است، توجیه و پافشاری در امر خطا، نقص و از شیطان است. در امور مهمه با کارشناسان مشورت کنید و جانب احتیاط را مراعات نمایید».