کد خبر: 42993تاریخ انتشار : ۲:۳۲:۵۸ - چهارشنبه ۱۹ خرد ۱۳۹۵

نظر آیت الله بهجت(ره) درباره روزه ماه رمضان

اگر انسان گرسنه باشد، نان خالى هم براى او لذیذ است، لذّت طعام را صائمین مى دانند.

به گزارش بهجت نیوز،  پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله بهجت، مطالبی از ایشان درباره ماه رمضان و روزه داری منتشر کرده است که از نظر می گذرد:
در حدیث قدسى آمده است:« أَلصَّوْمُ لى وَ أَنَا أَجْزى بِهِ.»
روزه براى من است، و من خود پاداش آن را مى دهم.(۱)
یعنى خداوند متعال ثواب آن را بدون واسطه مى دهد، علاوه بر ثواب هایى که در کتاب و سنّت ذکر شده است:
«فَلاَ تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ أُخْفِىَ لَهُم مِّن قُرَّهِ أَعْیُنٍ» پس هیچ کس نمى داند که چه چشم روشنى هایى براى آنان مخفى شده است.(۲) یعنى قابل وصف و توصیف نیست.
در روایت است که:
« لِلصّائِمِ فَرْحَتانِ: فَرْحَهٌ عِنْدَ إِفْطارِهِ، وَ فَرْحَهٌ عِنْدَ لِقاءِ رَبِّهِ.»
روزه دار دو خوشحالى دارد: «یکى هنگام افطار، و دیگرى هنگام دیدار پروردگار.»(۳) البتّه این در صورتى است که در فطور و سحرى، نخوردن در روز را تدارک نکند.
دوازده روز از رمضان گذشته بود، روزه دارى در مسجد کوفه مى گفت: تا به حال گرسنه نشده ام، صوم هم براى او جوع آور نیست! با اینکه بعضى طالب چلومرغ و غذاهاى لذیذند.
درباره ى مقدار خوردن در روایات آمده است: «وقتى که گرسنه شدى، بخور.»(۴) اگر انسان گرسنه باشد، نان خالى هم براى او لذیذ است، لذّت طعام را صائمین مى دانند.
همچنین درباره استهلال در ماه مبارک رمضان در روایت آمده است که وقتى سیّد الشّهدا ـ علیه‏السّلام ـ را شهید نمودند، خداوند متعال به مَلَکى دستور داد که ندا در دهد:
«أَیَّتُهَا الْأُمَّهُ الظّالِمَهُ الْقاتِلَهُ عِتْرَهَ نَبِیِّها،لا وَفَّقَکُمُ اللّه‏ُ تَعالى لِفِطْرٍ وَ لا أَضْحى.»(۵)
اى امّت ستمکارى که نواده پیامبرتان را کشتید، هرگز خداوند متعال شما را به عید فطر و قربان موفّق نگرداناد!
گویا این دعا باید مصداق داشته باشد، لذا اگر چه در رؤیت هلال ماه مبارک رمضان راه احتیاط براى شیعه وجود دارد که تا ثابت نشده روزه مى‏گیرند، ولى با احتیاط، فطر و اضحى درست نمى‏شود.
در واقع این روایت مى‏ خواهد بگوید که امام ـ علیه‏السّلام ـ را نخواستید، فطر و اَضْحى را مى‏خواهید چه کار؟! ناقه ‏اى(۶) براى شما فرستادیم، خودتان نخواستید و پى کردید!

۱.من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۷۵؛ تهذیب، ج ۴، ص ۱۵۲؛ وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۴۰۰؛ بحار الانوار، ج ۹۳، ص ۲۵۵، ۶ و ۲۵۸.۲۵
۲.سوره ى سجده، آیه ى ۱۷.
۳.کافى، ج ۴، ص ۶۵؛ من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۷۶؛ وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۹۷؛ بحار الانوار، ج ۹۳، ص ۳۸۰.
۴.مستدرک الوسائل، ج ۱، ص ۲۸۴؛ ج ۱۶، ص ۴۶۶؛ بحار الانوار، ج ۵۶، ص ۲۶۰؛ فقه الرضا، ص ۳۴۰: « إِذا جُعْتَ فَکُلْ.»
۵. من لا یحضر الفقیه، ج ۲، ص ۸۹؛ بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۲۱۸؛ علل الشرائع، ج ۲، ص ۳۸۹.
۶. اشاره به جریان ناقه‏ى حضرت صالح ـ علیه‏السّلام ـ.